Diaconie

De Essentie van het Diaconale Werk

Het diaconaat, het helpen van mensen (en niet alleen leden van de kerk!), heeft zich door de eeuwen heen ontwikkeld. Overal in het land herinneren de talrijke diaconale gasthuizen, armenbakkerijen, hofjes en weeshuizen aan de hulp vanuit de kerken. In Rotterdam speelde de diaconie van de Bergsingelkerk een belangrijke rol bij het verschaffen van voedsel aan zo’n 8000 hongerige mensen tijdens de hongerwinter van 1944 (zie ook  Geschiedenis van de kerk). Na de tweede wereldoorlog kwam de kerk met andere initiatieven, zoals bejaardentehuizen, het maatschappelijk werk en de jeugdzorg. Velen herinneren zich nog het succesvolle werk van de diaconale stichtingen “Clubhuizen De Jeugdhaven’ en “Evangelisch Herstel en Opbouw” die vanuit de Bergsingelkerk ontstonden. Deze stichtingen waren vooral actief in de Rotterdamse achterstandswijken gedurende een dertigtal jaren na de oorlog. Ook bejaardenzorg speelde een belangrijke rol in het diaconale beleid. Het nog steeds bestaande tehuis voor ouderen “Atrium” is daar een voorbeeld van.

Ondanks de secularisatie  en sociale wetgeving zijn er nog altijd mensen die aan de rand van de samenleving een moeizaam bestaan leiden. De diaconie probeert hen te helpen onder het motto: “helpen waar geen (andere) helper meer is”

College van Diakenen

“De gemeente is geroepen tot dienst van barmhartigheid en gerechtigheid” Zo staat het verwoord in de kerkorde van de Protestantse kerken in Nederland.
Dit is een van de kerntaken van de kerkelijke gemeente. Daarom worden er diakenen gekozen die vanuit de gemeente toezien op deze opdracht. Ook onze kerk heeft een lange geschiedenis diaconale zorg als het gaan om gezondheidszorg, (school)maatschappelijk werk, ouderenzorg en werken aan gerechtigheid in de oude stadswijken.
Het College van Diakenen heeft een eigen rechtspersoonlijkheid, waardoor geld dat bestemd is voor de dienst van barmhartigheid en gerechtigheid ook daadwerkelijk daaraan besteed wordt en niet ingezet kan worden voor andere kerkelijke doeleinden.
Diaconaat behoort tot het DNA van de kerk!

Vanaf september 2018 is de samenstelling van het College van Diakenen als volgt:
Gerard Jansen (Voorzitter)
Marlies van Doorn (Secretaris)
Karen Siebel
Sija Schorel
Frank van de Giessen (Derde Wereld aangelegenheden)

Projecten

Vakantieweek kinderen basisschool

De Stichting Vakantieweken organiseert elk jaar een vakantieweek voor kinderen in de basisschool leeftijd die niet op vakantie kunnen gaan. Het doel is: de kinderen een leuke vakantieweek te bezorgen vol spelletjes, buitenspelen, toneel, zwemmen en andere kampactiviteiten. De kinderen wonen in de Rotterdamse wijken Crooswijk en het Oude Noorden.

De diaconie van onze kerk steunt dit mooie initiatief al jaren. De diaconie doneert dit jaar wat extra in de vorm van cadeautjes voor de bingo-avond van het kinderkamp. Kinderen van de kindernevendienst hebben hiervoor gedurende de afgelopen weken de cadeautjes uitgezocht. Diaken Karen Siebel bracht de cadeautjes op 7 juli j.l. maar het kinderkamp.

Jaarverslag 2018

Jaarrekening 2018 Diaconie (2)

Onderzoek van Prof. Noordegraaf

Uit onderzoek uit 2017 verricht in opdracht van de Stichting Rotterdam door Prof. Herman Noordegraaf blijkt het volgende:
Kerken, lokale overheden en maatschappelijke organisaties zijn nog steeds zoekende naar een rol ten aanzien van het diaconaat.

Voor de overheid:
– Kerken zijn een van de vele maatschappelijke organisaties in het brede veld van zorg en welzijn.
–  Het is niet vanzelfsprekend dat zij door de overheid als relevante factor worden gezien als gevolg van onbekendheid, soms weerstanden, of een beroep op de scheiding van kerk en staat (ten onrechte!)
– Kerken zijn interessant voor de overheid als ‘leverancier’ van vrijwilligers, kwaliteit van werken en het bereiken van doelgroepen die anderen niet of minder bereiken en soms ook vanwege de beschikking over gebouwen.

Voor de kerken:
–  roeping om zich in te zetten ten dienste van mensen in materiële en sociale nood.

De Wet Maatschappelijke Ondersteuning 2015 (WMO) geeft volgens Noordegraaf een nieuwe impuls voor de diaconie van de kerken  om zich te bezinnen op hun rol in de lokale samenleving. Dit betreft vooral activiteiten vooral gericht zijn op het creëren van ontmoetingsplekken en maatjesprojecten; vaak kleinschalige activiteiten gericht op het optrekken met mensen, luisteren naar hun levensverhalen, de tijd hebben voor hen, betrouwbaar zijn en het op basis daarvan geven van materiële en immateriële ondersteuning.